Het verhaal

De opera
'Carmen' is een Opera Comique' in vier akten. Georges Bizet schreef deze opera, met onderbrekingen, in 1873 en 1874 naar een roman van Prosper Mérimée over een dramatische liefdesgeschiedenis van een Spaanse zigeunerin. Het liberetto is geschreven door Henri Meilhac en Ludovic Haleévy. Drie maanden na de premiere van 'Carmen' op 3 maart 1875 overleed Bizet aan een hartaanval.

Het publiek was aanvankelijk geschokt over de warmbloedige Carmen en haar tragische afloop. Ondanks de ophef die de eerste uitvoering veroorzaakte, veroverde de opera al snel de rest van Europa en werd enorm populair. De Opera Comique' onderscheid zich van de klassieke opera door een minder formele opzet en de afwisseling van gezongen en gesproken dialogen. Het genre van de Opera Comique' is daardoor een echt volksgenre.

Het verhaal van de opera Carmen is geïnspireerd op de honderden vrouwen die vroegen sigaren rolden in de oude sigarenfabriek van Sevilla. In dit gebouw is later de eerste universiteit van Sevilla gevestigd. De sigarenfabriek, waar de Spaanse zigeunerin Carmen en haar vriendinnen werken, vormt het beginpunt van de opera en de amoureuze ontwikkelingen tussen Carmen en haar vele aanbidders. Een opera over de universele thema's van liefde, verleiding, jaloezie en rivaliteit.

Het Molenbergplein
Van Sevilla naar Delfzijl, het lijkt een grote stap. Toch vormt juist het Molenbergplein in het centrum van Delfzijl een geweldige locatie voor dit zinderende verhaal. Door het verhaal in dit decor te plaatsen ontstaat er een hele nieuwe dynamiek.

De vier akten van de opera Carmen

Akte I – het Molenbergplein in Delfzijl
De avond valt op het Molenbergplein. Het gebouw van TNT is veranderd in een sigarenfabriek. De meisjes, zigeunerinnen, die in de fabriek werken, waaronder Carmen, komen naar buiten. Het is druk op het plein. Het is flaneertijd. Carmen brengt gloedvol haar 'Habanera' de aria waarin ze haar vrije opvattingen over de liefde bejubelt. Ze verleidt hiermee alle politiemannen van het plein en in het bijzonder de korporaal Jose.

Akte II – Molen Adam, in de taverne van Lillas Pastia
Rondom de trappen van de molen is de Taverne gesitueerd. De sfeer is geladen als op een volle maansnacht. De uiteenlopende gasten, zigeuners, smokkelaars, militairen en burgers drinken en eten, dansen en schreeuwen en zouden zomaar met elkaar in gevecht kunnen raken. Rondom Carmen heerst een broeierige sfeer. Jose, verliefd en verloren, bindt de strijd aan met een ieder die haar belaagt. Om zijn Carmen niet te verliezen zet hij zijn beroepseer opzij en sluit hij zich samen met haar bij de smokkelaars aan.

Akte III – het kamp van de smokkelaars
Voor de derde akte, de scène die zich van origine in de bergen afspeelt, gebruiken we de straten. Van alle kanten komen auto's aan gescheurd. We treden de rauwe wereld van de smokkelaars binnen. Carmen, die genoeg heeft van de door liefde verblinde Jose, stuurt hem weg. Ze wil alleen zijn Escamillo, de stierenvechter waar ze verliefd op is. De spanning tussen deze twee mannen escaleert in een duel. Door het ingrijpen van Carmen redden beiden hun vege lijf.

Akte IV – voor de Arena bij Molen Adam in Delfzijl
Het is al helemaal donker, tijd voor de vierde en laatste akte. Van achter ‘Partycentrum De Bolder’ straalt een groot licht de hemel in. Er klinkt gejoel van het opgewonden arena publiek. Carmen verschijnt aan de arm van Escamillo, inmiddels haar minnaar. Men fluistert haar toe dat ze hoog spel speelt. Jose is de buurt. Carmen is te trots voor angst. Escamillo betreedt de arena. Het gejuich achter ‘De Bolder’ stijgt op, het licht zoekt Escamillo. Op straat voor de arena staat Carmen ineens oog in oog met Jose. Hij kan niet zonder haar en kan een ander om haar heen niet verdragen. Hij bedreigt haar met een mes. Zij, liever dood dan gevangen in zijn liefde, wijst hem af. En terwijl Escamillo daar in het grote licht van de arena een stier overwint, doodt Jose zijn Carmen. Opgewonden verlaat het publiek de arena. Jose's tranen druppen op zijn dode geliefde.'Ma Carmen adoree'. 'Mijn geliefde Carmen'. Zijn oprechte liefde smelt samen met zijn oprechte verdriet.